Hoe u uw Linux-computer kunt omtoveren tot een wifi-hotspot

Deze handleiding laat zien hoe je van je Linux-systeem een ​​wifi-hotspot maakt. Dit is vooral handig als je je mobiele internetverbinding wilt delen of gewoon een lokaal netwerk wilt opzetten. Soms kan het configureren ervan een hele klus zijn, vooral omdat wifi-stuurprogramma’s en -tools nogal eigenzinnig kunnen zijn. Verwacht wat problemen op te lossen via de commandoregel, configuratiebestanden aan te passen en mogelijk een paar pakketten te installeren. Het doel is om een ​​goed werkende hotspot te krijgen, of het nu voor thuis, een klein kantoor of gewoon om je internetverbinding te delen is. Zodra dat is gelukt, kun je apparaten verbinden, je netwerk zien verschijnen en hopelijk werkt alles dan gewoon – als je wifi-adapter het tenminste ondersteunt. Die details zijn belangrijk, want zonder de juiste hardware zal niets soepel verlopen. Controleer dus eerst de ondersteuning en maak je dan klaar om wat te experimenteren.

Hoe los je problemen op met het aanmaken van een wifi-hotspot op Linux (Ubuntu en andere distributies)?

Methode 1: Zorg ervoor dat uw wifi-adapter de AP-modus ondersteunt.

Dit is de eerste hindernis. Je draadloze netwerkkaart moet als access point kunnen functioneren. Niet alle kaarten kunnen dat, vooral oude of goedkope kaarten niet. Om dit te controleren, installeer je iw als het ontbreekt:

$ sudo apt install iw

Voer vervolgens het volgende commando uit:

$ iw list

Kijk onder ‘ Ondersteunde interfacemodi’. Als je AP of AP/VLAN ziet staan, is alles in orde. Zo niet, dan is de kans groot dat je hardware het gewoon niet aankan. Bij sommige configuraties mislukt deze opdracht soms of wordt er beperkte ondersteuning weergegeven, dus wees niet verbaasd als het een beetje inconsistent is.

Het is een beetje vreemd, maar bij sommige stuurprogramma’s is een herstart of het opnieuw aansluiten van de adapter nodig om van modus te wisselen. Controleer ook of je stuurprogramma nl80211 ondersteunt, want dat is essentieel voor moderne wifi-functies.

Methode 2: Gebruik de CLI van NetworkManager om een ​​hotspot te starten

Dit is de meest eenvoudige methode voor Ubuntu 20.04+ of andere distributies met een moderne NetworkManager. Want Linux maakt het natuurlijk altijd een beetje ingewikkeld. Zoek eerst de naam van je wifi-apparaat:

$ nmcli device

Mogelijk ziet u een interface zoals wlp4s0b1 of iets dergelijks. Die gebruikt u om de hotspot te creëren. Zorg ervoor dat er geen conflicterende DHCP-servers actief zijn (soms veroorzaakt dnsmasq van andere apps dit probleem).Om een ​​nieuw Wi-Fi-toegangspunt te creëren, voert u het volgende commando uit:

# nmcli con add type wifi ifname wlp4s0b1 mode ap con-name MyHotspot ssid MyLinuxHotspot

Configureer vervolgens het netwerk met beveiligingsinstellingen en gedeelde IP-adressen:

# nmcli con modify MyHotspot 802-11-wireless.band bg # nmcli con modify MyHotspot 802-11-wireless.channel 1 # nmcli con modify MyHotspot 802-11-wireless-security.key-mgmt wpa-psk # nmcli con modify MyHotspot 802-11-wireless-security.psk MySecurePass123 # nmcli con modify MyHotspot ipv4.method shared

Open vervolgens je hotspot:

# nmcli con up MyHotspot

Als je 5 GHz of een ander kanaal wilt gebruiken, pas dan de band- en kanaalparameters dienovereenkomstig aan. Bijvoorbeeld:

# nmcli con modify MyHotspot 802-11-wireless.band a # nmcli con modify MyHotspot 802-11-wireless.channel 36

Het wijzigen van het DHCP-bereik is handig als u statische IP-adressen wilt. Pas hiervoor de eigenschap ipv4.address aan. Door te controleren of uw clients IP-adressen krijgen en kunnen pingen, bevestigt u meestal dat alles werkt. Als de hotspot nog steeds niet werkt, zorg er dan voor dat u conflicterende NetworkManager-verbindingen of conflicten met andere DHCP-servers uitschakelt. Soms helpt het bij bepaalde configuraties om NetworkManager opnieuw op te starten.

Methode 3: Hostapd – De aanpak voor gevorderde gebruikers

Als de CLI van NetworkManager te onbetrouwbaar aanvoelt of als je meer controle wilt, is hostapd de aangewezen tool. Het vereist iets meer handmatige handelingen, maar is betrouwbaar zodra het is ingesteld. Installeer het eerst:

$ sudo apt install hostapd

Maak een back-up van de standaardconfiguratie en maak vervolgens je eigen aangepaste configuratie aan:

$ sudo nano /etc/hostapd/hostapd.conf

Een voorbeeldconfiguratie zou er als volgt uit kunnen zien:

interface=wlp4s0b1 driver=nl80211 ssid=MyHomeAP channel=11 hw_mode=g auth_algs=1 wpa=2 wpa_key_mgmt=WPA-PSK wpa_passphrase=MyPass321 ieee80211n=1 ht_capab=[HT40-][SHORT-GI-40]

Bewaar en ontmasker hostapd:

$ sudo systemctl unmask hostapd

Wijs het naar uw configuratiebestand in /etc/default/hostapd:

$ sudo nano /etc/default/hostapd

DAEMON_CONF="/etc/hostapd/hostapd.conf"

Je moet een statisch IP-adres toewijzen aan je netwerkinterface. Bewerk hiervoor /etc/network/interfaces of je netwerkconfiguratie:

auto wlp4s0b1 iface wlp4s0b1 inet static address 10.10.0.1 netmask 255.255.255.0

Vergeet niet om NetworkManager op die interface uit te schakelen om conflicten te voorkomen. Na het opslaan, herstart u uw systeem of de netwerkstack. Configureer vervolgens dnsmasq voor DHCP:

$ sudo apt install dnsmasq $ sudo nano /etc/dnsmasq.conf

interface=wlp4s0b1 dhcp-range=10.10.0.2, 10.10.0.100, 12h server=/www.google.com/8.8.8.8

Schakel tot slot IP-forwarding en NAT in met:

sysctl net.ipv4.ip_forward=1 iptables -t nat -A POSTROUTING -o enp3s0 -j MASQUERADE

Start de services:

$ sudo systemctl start dnsmasq $ sudo systemctl start hostapd

En voilà! Apparaten zouden je nieuwe hotspot moeten zien, IP-adressen moeten krijgen en hopelijk toegang tot internet moeten hebben. Het instellen hiervan kan een hele klus zijn, maar eenmaal geïnstalleerd is het verrassend betrouwbaar. Onthoud wel dat hardwarecompatibiliteit cruciaal is: als je wifi-kaart geen AP-modus ondersteunt, zit je vast.